ROUW – AUW!

Het overlijden van een dierbare kan je erg uit balans brengen. Of het nu gaat om een verwacht of een onverwacht overlijden, om een recent verlies of één van vele jaren geleden, rouw kan je diep treffen.

Iemand moeten missen kan veel – soms overweldigende –gevoelens met zich meebrengen. Mogelijke gevoelens kunnen zijn: verdriet, schuldgevoel, angst voor de toekomst, opluchting dat het lijden of ziekteproces voorbij is, schaamte, boosheid, depressieve gevoelens enz.

Iedereen rouwt op zijn of haar unieke manier. Het kan ook zijn dat je je minder herkent in de opsomming. Weet dat je ook welkom bent met het aparte gevoel dat zich bij jou aandient.

Misschien kan en/of durf je niet meer voelen, kan je niet (meer) huilen, voel je je wanhopig, eenzaam en verloren zonder de ander, sluit je je af van verdere contacten en relaties. Misschien zoek je toevlucht tot gedrag of middelen die je gevoelens bedwelmen, maar (ongemerkt) een verslavend karakter hebben.

Misschien herken je je wel in één van volgende uitspraken:

“Ik voel mij angstig en depressief, ik weet me geen raad met mezelf.”

“Ik ben bang om zonder hem/haar verder te moeten leven. Hoe kan ik ooit nog genieten?”

“Ik heb geen afscheid kunnen nemen”/”Het afscheid verliep niet goed, ik blijf ermee zitten.”

Man die rouwt om het verliezen van zijn dierbare. Getrokken door Ellen Vanhove.

“Ik voel mijn lichaam haast niet meer, leef volledig in mijn hoofd, pieker mij suf. Ik slaap slecht en sleep me doorheen de dag. Waar vind ik rust?”

“Ik zorg met veel liefde voor hem, maar kan (bijna) niet meer, mijn draagkracht raakt op. Wie zorgt er voor mij?” 

“Ik voel nog zoveel pijn, ook al is het al een hele tijd geleden. Ik wil blijven vertellen over haar/hem. Ik voel me bij familie en vrienden niet altijd meer welkom met mijn verdriet.”

Het is mogelijk dat je de eerste tijd na het overlijden veel steun hebt gekregen van anderen rondom jou, maar dat dit na een tijd minder intens is geworden. Zo krijg je misschien het gevoel dat jouw rouwen ‘nu maar eens voorbij moet zijn’. 

Misschien is het verlies al een hele tijd geleden, maar heb je om welke reden dan ook niet echt kunnen rouwen, en voel je dat er nog iets geheeld mag worden.

In je lichaam gebeurt er veel tijdens het rouwen. Dit lees je hier:

Vaak voorkomende lichamelijke reacties zijn:

  • Verhoogde hartslag en bloeddruk, versnelde ademhaling en pijnlijk gespannen spieren door stresshormonen. Dit zijn reacties als gevolg van het onder druk staan van het zenuwstelsel.
  • Invloed op de slaap. Mogelijks kan je moeilijk in slaap vallen, of kent je nachtrust wel een goede start, maar word je vaak of vroeg wakker. Hierdoor heb je niet die kwalitatieve slaap, waaraan het lichaam zeker in tijden van rouw een grote nood heeft.
  • Onvoldoende kwalitatieve slaap kan dan weer leiden tot vermoeidheid, prikkelbaarheid en gebrek aan concentratievermogen.
  • Rouw kan ook leiden tot maagklachten en andere spijsverteringsproblemen.
  • Je eetlust kan veranderen. Je kan je eetlust verliezen of juist troost zoeken in voeding, waardoor je misschien aankomt in gewicht.

Rouwen is arbeid. Het is niet ondenkbaar dat je fysiek uitgeput raakt in deze moeilijke periode, en dat je je lusteloos en moe door de dag sleept.

Langdurige rouw kan het immuunsysteem verzwakken, waardoor infecties en andere gezondheidsproblemen gemakkelijker vrij spel krijgen.